Mijn gezondheid in boekentermen

Het is een bewuste keuze van me om het op mijn blog niet vaak over mijn gezondheid te hebben. Niet dat ik het als een staatsgeheim beschouw hoor, maar eigenlijk is mijn blog net een manier om er even aan te ontsnappen én met totaal andere dingen bezig te zijn. Toch verschijnt er hier af en toe een vermelding dat het weer wat minder gaat of dat ik te veel last heb om me op lezen te kunnen focussen. Dus tja, af en toe komt dat averechtse lichaam van me ook hier even piepen.

Je hoeft geen schrik te hebben – ik ga daar niet plots verandering in brengen. Zwartraafje blijft een boekenblog met af en toe wat persoonlijke weetjes zodat jullie dat vogeltje wat beter kunnen leren kennen. Maar vermits die gezondheid een groot deel uitmaakt van mijn leven kreeg ik het idee om het hier toch even aan bod te laten komen op een manier die perfect aansluit bij de boekenblog van een listomaniac …. oftewel mijn gezondheid in de vorm van een boekterminologie-gerelateerd lijstje. Zomaar. Omdat het kan.

 

Als mijn medisch dossier een Panini-stickeralbum was dan zouden ondertussen vrijwel alle plaatjes zijn ingevuld.

In werkelijkheid is dit dossier echter even omvangrijk als het oeuvre van – zeg maar – George R.R.Martin.

Nee, bovenstaande zin is absoluut NIET overdreven. Toen medische dossiers nog niet gedigitaliseerd werden en nog alles werd vereeuwigd op papier telde mijn exemplaar (in 2000) zo’n zestal dikke mappen.

Al mijn gezondheidsproblemen verstoppen zich onder Harry’s mantel. Nu weten we meteen ook waarom sommige aandoeningen onzichtbaar zijn. Soms is dat trouwens nog de grootste last want leg maar eens aan iemand uit dat je je goed niet voelt wanneer je dat niet kan laten zien.

Mijn buik is zo luidruchtig dat hij soms verdacht veel wegheeft van een audio-opname van de Battle of Middle Earth. Inclusief grommende orcs.

Ken je dat gevoel wanneer je je na een tijdje rustig rondslenteren in de boekenwinkel afvraagt waarom ze niet met boodschappenmandjes (of karretjes) werken? Het dossier dat ik hierboven omschreef werd in het ziekenhuis vervoerd per rolstoel omdat het te ‘zwaar’ was.

Ik ben een medisch unicum … even uniek als the chosen one. 😉

Ik lijk aandoeningen te verzamelen zoals Voldemort horcruxes aanmaakt. Veel te veel én niets ervan is positief.

Het enige voordeel van vaak in het ziekenhuis zijn is dat je super veel kan lezen terwijl je van de ene wachtzaal naar de andere gaat. Ja hoor, je kan echt overal iets positiefs vinden als je lang genoeg zoekt.

Ik ben geen Dr. Strange … de dokters vinden me echter wel Strange. Of iets positiever geformuleerd … Peculiar.

Ik wacht nog steeds op het moment dat zowel boekenwinkels als ziekenhuizen een klantenkaart-syteem gaan invoeren. Money in the pocket!

Of nog leuker … een sponsordeal met de pharmaceutica. Met het aantal pillen dat ik moet innemen lijk ik die sector in mijn eentje draaiende proberen te houden. Mocht ik voor elke 150 pilletjes een boekenbon krijgen dan zou er net niet wekelijks een extra boek aan mijn collectie worden toegevoegd.

Mijn lichaam houdt van plotwendingen. Vrijwel elke dag heeft het iets nieuws voor me in petto. Oh, gisteren zorgden we ervoor dat je amper kon typen vermits je vingers verkrampt waren laten we vandaag even je linkerknie in de spotlight plaatsen.

Een medische Bingo kan ik waarschijnlijk nog sneller invullen als een Reading Bingo.

Oh, ook die alfabetische uitdaging waarbij je een jaar lang probeert om aan de hand van boektitels het hele alfabet bij elkaar te lezen zou vrij vlotjes gaan. Al komt er dan misschien wel een klein beetje creativiteit kijken bij de omschrijving van aandoeningen.

Die verklarende woordenlijsten in een fantasyboek zouden ook goed van pas komen om al die chique klinkende medische benamingen om te zetten in mensentaal.

Al maak ik mezelf graag wijs dat het eigenlijk Hogwarts-spreuken zijn die nog niet aan bod kwamen in de boeken.

In Tris Prior haar wereld zou ik ongetwijfeld Divergent zijn vermits ik tot grote frustratie van sommige specialisten niet in te delen ben in één vakje.

Ik denk echter nog steeds dat Madam Pomfrey wel in staat zou zijn tot het samenstellen van een wondermiddel. Eentje dat ongetwijfeld verschrikkelijk vies smaakt maar mijn medische klachten wel zou verminderen én misschien zelfs kan oplossen.

Tot die tijd …
Still in pain? After all this time? … Always

Als we de medische kosten van de afgelopen 26 jaar in iets anders hadden kunnen investeren dan was die ondergrondse bibliotheek met verborgen ingang plots geen fantasie meer maar werkelijkheid.

Ik ben immuun tegen pijnstillers en hoop dat dit betekent dat ik evengoed bestand ben tegen de Crucio-curse.

Sorry Callie … ik win! Met 21-en trouwens altijd.

Het grootste verschil? Terwijl mijn boekenwishlist ontzettend lang is is mijn persoonlijke wenslijst net heel kort … minder pijn

19 gedachten over “Mijn gezondheid in boekentermen”

    1. Het bloggen vormt grotendeels een afleiding voor me, maar af en toe zal het waarschijnlijk nog wel eens dienst doen als uitlaatklep.

    1. <3 Tja, dat laatste is inderdaad een dikke tegenvaller. We hebben het geprobeerd hoor. Het ene medicament na het andere, maar blijkbaar had geen van hen (en het waren nogal straffe middeltjes) effect.

  1. Toch wel mooi hoe je het zo positief kan bekijken, al denk ik dat dat niet elke dag zo is. Knuffel en fijn dat je blog zo een afleiding is. Dat heb ik net met lezen. Ik zeg wel eens vaker: Ik heb geen therapie nodig, stuur mij gewoon even naar de bibliotheek 🙂

    1. Echt hé. Gelukkig zijn er boeken en de kans om te bloggen. Samen met af en toe een dikke knuffel hebben die volgens mij veel meer effect als dat handvol pilletjes per dag.

  2. Pfoe, heftig om te lezen hoor Liesbet – de manier waarop je het verteld is erg origineel en leuk gedaan maar inhoudelijk moest ik wel even slikken. Ik hoop dat je wens van minder pijn uit gaat komen. Ik geef je een hele dikke knuffel vanuit Limburg <3 <3 <3

    1. Dikke knuffel terug Melissa. Normaal is bloggen net een manier voor me om me hiervan af te leiden maar na bijna 11 jaar bloggen mocht het wel eens aan bod komen. Ik denk echter niet dat ik het er vaker over zal hebben vermits ik boeken een veel leuker onderwerp vind om over te bloggen. 😉

  3. Ik heb zoveel bewondering voor de manier van relativeren en je eeuwige positieve blik. Binnenkort is het weer tijd voor een real life hug, maar nu blijft het nog eventjes bij een virtuele! Tot snel <3

    1. Oops, als dat je eerste blogpost is die je hier leest moet ik misschien alvast even zeggen dat mijn gezondheid doorgaans niet het onderwerp van mijn blog is. Maar ik ben inderdaad wel heel blij dat ik deze blog als afleiding kan gebruiken.

      Meestal zijn de blogposts minder confronterend. Behalve dan de maandelijkse aanwinsten-posts maar die zijn vooral confronterend voor mezelf en minder voor mijn lezers. 🙂

  4. Ik vind dat je dit wel heel tof en origineel hebt gedaan! Veel ervan is trouwens herkenbaar voor mij, zeker dat van het dossier, veel lezen in het ziekenhuis en de plotwendingen… oh, en de onzichtbare aandoeningen! En het unieke… the list goes on haha.

  5. Goh Liesbet, enerzijds zat ik bij sommige puntjes bijna te lachen omdat je het zo droog omschrijft, anderzijds vraag ik mij af hoe je toch doet: met ál wat dat lijf van jou je aandoet, toch nog positief blijven. Straffe madam, jij!

    1. Ik denk dat ik er soms mee moet opletten. Met die grapjes hé. Deze ochtend moest ik om half acht in het ziekenhuis zijn voor een jaarlijkse controle. Jaren geleden duurden die drie dagen, vervolgens twee en de laatste 20 jaar ben je er op een dag vanaf. Dit keer mocht ik zelfs op de middag al naar huis. Maar we waren daar met een aantal patiënten tegelijkertijd en toen enkelen van ons hun medicatie bovenhaalden bij het ontbijt waren ze nogal naar mijn collectie aan het kijken. Toen ik vervolgens ‘Ik win’ zei keken ze mij maar vreemd aan. :p

Reacties maken me helemaal blij. Laat me dus gerust weten wat je van deze blogpost vindt.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.