Clavis Book Café 2018 én wat ik er van vond

Gisteren was het zover … op de mooie locatie van de Herkenrodeabdij organiseerde Uitgeverij Clavis hun tweede editie van het Clavis Book Café. Een evenement voor liefhebbers van Young Adult boeken waar naast interessante panelgesprekken ook workshops, lekkere hapjes en een goodiebag werden aangeboden.

Bij de eerste editie kon ik jammer genoeg niet aanwezig zijn maar dit jaar lukte het me wel en daar ben ik heel blij om. Grotendeels omdat het altijd leuk is om in het gezelschap van mede-boekliefhebbers te verkeren en vriendinnen terug te zien maar ook omdat Uitgeverij Clavis voor een goed gevuld programma had gezorgd en er dus vanalles te doen was. De middag vloog dan ook heel snel voorbij.

Eerst kregen we niet één maar twee nieuwtjes te horen. Zo heeft Clavis voor hun YA-boeken een nieuwe site samengesteld waardoor Young Adult-lezers hun nieuwe leesvoer niet meer moeten gaan zoeken te midden van het grote aanbod prenten -en kinderboeken dat Clavis aanbiedt. Ook kregen we te horen dat de uitgeverij op zoek is naar Young Ambassadors.

Natuurlijk lijkt het me leuk om auteurs te ontmoeten, schrijvers te interviewen, YA-evenementen te bezoeken en leuke boekgadgets te ontvangen. Ik vrees alleen dat ze naar iets jongere bloggers op zoek zijn. Mocht jij je aangesproken voelen dan kan je een foto of een recensie van een Clavis-boek, een interview met een auteur of een filmpje van jezelf naar Clavis sturen.

Na deze verwelkoming las Nell De Smedt het eerste hoofdstuk voor uit haar boek Circe dat in mei uitkomt. De jonge schrijfster schreef haar eerste boek toen ze 15 jaar was en daarmee hoort ze zowel qua leeftijd als qua boek perfect thuis in het YA-genre.

Hierna was er een kort intermezzo waarin Booktuber Sanne van Books and Quills ons in een korte vlog enkele tips gaf om nooit zonder inspiratie te vallen.

De gesprekken werden afgewisseld met workshops. Zelf deed ik mee aan de Bookstagram workshop die werd gegeven door Michelle van My Books and Life. Naast een interessante presentatie waarin verschillende tips werden gegeven omtrend zowel materialen als het gebruik van hashtags, captions en apps die je kan gebruiken om je foto’s en stories te bewerken en in te plannen werd ook uitgelegd hoe je je foto’s een hoger bereik kan bezorgen.

Ik vond het heel fijn om aan de slag te kunnen gaan met de uitgebreide verzameling props van Michelle maar moet eerlijk bekennen dat het hele mechanisme dat schuilgaat achter het halen van meer volgers er voor mij een beetje de magie uithaalt. Die tijd spendeer ik liever aan het maken van Bookstagram-foto’s en het bewonderen van anderen hun foto’s.

Vervolgens waren we al toe aan het tweede panelgesprek waarbij Marcia van der Zwan met Luc Hanegreefs en Miriam Borgermans sprak over de worldbuilding in hun boeken. Zo leerden we dat de schrijfster van de Slaves-serie haar initiële idee uit werkt tot een verhaal door scènes op memobriefjes te schrijven en deze vervolgens in de juiste volgorde te leggen zodat de spanningsboog van het verhaal klopt. Pas wanneer dit gelukt is begint ze haar boek uit te werken.

Luc Hanegreefs werkt op een gelijkaardige manier maar hij kiest er voor om zijn scènes in een traditioneel notitieboek uit te schrijven. Zijn boeken draaien telkens om een fictief verhaal dat zich afspeelt voor een historisch correcte achtergrond. Om die geloofwaardigheid te bereiken doet hij heel veel research. Soms zelfs tot in op het eerste zicht erg kleine details zoals in welke richting de stroming van een rivier loopt.

Miriam vergeleek het uitwerken van een idee tot een boekserie met de lagen van een ajuin. In het eerste Slaves-boek zit haar hoofdpersonage in de kern. Boek per boek krast ze zich – laag per laag – een weg naar buiten zodat zowel haar karakters als lezers steeds meer van de wereld te zien krijgen.

Als tweede workshop koos ik voor Handlettering. Deze introductie werd gegeven door Tinneke van Hello Alice. Het werd al snel duidelijk dat een uurtje veel te kort is om alle mogelijkheden van het handletteren te zien laat staan hen onder de knie te krijgen. Wel kregen we een heel overzichtelijk werkschrift met voorbeelden mee naar huis en was de workshop de ideale gelegenheid om een aantal brushpennen te testen en vergelijken.

Verder was er ook een klein rustmoment waar we van heerlijke taart konden smullen. Ze zagen er allemaal zo lekker uit dat het een uitdaging was om een keuze te maken. Gelukkig mochten we nog een keertje terugkomen voor een tweede stukje. Tegelijkertijd stond er ook een Book Swap en Blind Date op de planning maar dat bleken eerder randactiviteiten te zijn. Ik had bijvoorbeeld verwacht dat je bij de Swap echt onderling ging ruilen maar eigenlijk was het eerder een soort donatiekast waaruit de gasten boeken konden kiezen die ze wilden adopteren. van de Blind Date met een boek hoorde ik van een andere bezoeker dat je de omschrijving kon uitkiezen die jouw het meeste aansprak en dat je dan beneden in de winkelruimte het betreffende boek kon kopen.

In het derde panelgesprek spraken auteurs Kaat de Kock en Chinouk Thijssen over realistische thema’s in YA Contemporary boeken. Waar halen ze hun inspiratie vandaan? Hoeveel van hen kunnen we als lezers terugvinden in hun verhalen? Waarom kiezen ze net die problematiek uit als thema voor hun boeken? Deze en andere vragen werden beantwoord in het laatste auteursgesprek.

Bovendien kregen we nog een kort filmpje te zien waarin auteur Adam Silvera uitlegde waar hij het idee haalde voor zijn boek Op het einde gaan ze allebei dood dat wordt uitgegeven door Clavis. Zowel zijn korte gastoptreden als dat van Sanne waren een leuk intermezzo tussen de gesprekken en workshops door.

De Wat … is het nu al voorbij? waarmee het einde van het evenement op de planning werd aangekondigd was wel heel toepasselijk vermits de middag in een flits voorbij leek te vliegen. Voor we vertrokken kregen we nog een goodiebag mee naar huis waar ondermeer drankjes, koekjes, granola en magazines inzaten. Zo’n goodiebag is steeds een leuke extra maar ik moet toegeven dat hij minder boekgerelateerd was dan ik had verwacht. Zelf link ik Humo en Knack niet meteen aan een Young Adult-publiek maar dat kan natuurlijk aan mij liggen. Ik ben alleszins heel benieuwd naar het leesfragment van Op het einde gaan ze allebei dood en naar de smaak van de Cherry Trifle thee van Teastation. Thee met kers én marsepein – die past ongetwijfeld perfect bij het lezen van mijn volgende boek.

11 gedachten over “Clavis Book Café 2018 én wat ik er van vond”

  1. Wat een leuke verslagje! Ik snapte ook niet zo goed waarom de Knack en de Humo in de goodiebag zaten. Het zijn trouwens ook niet mijn favoriete tijdschriften 🙂

    1. Ik dacht een kort verslagje te maken maar het leek uiteindelijk een pak uitvoeriger te zijn. De thee in het plasticflesje vond ik alvast heel lekker en ook de koekjes werden goedgekeurd. De magazines … tja, ik ben alvast blij dat ik niet de enige ben. 🙂

        1. Het waren ook wel echt koekJES hé, dus dan is het logisch dat we het woord verkleinen. Ja toch? 😉
          De losse thee moet ik echt nog eens een keertje testen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe een combinatie van kers
          en marsepein gaat smaken.

  2. Ik dacht ook dat de Book Swap inhield dat we onderling gingen ruilen! Toen ik doorhad dat dat niet zo was, heb ik maar gewoon de drie boeken genomen van jou die ik op het oog had… Als je ze terugwilt, laat maar iets weten, dan pak ik ze volgende keer weer mee, haha!

    1. Wat een compliment! Al helemaal doordat ik de taarten zelf zo lekker vond dat ik nog voor een tweede stukje ben gaan aanschuiven. 😉 Ik vond het trouwens super leuk om aan het einde samen met jou nog iets te gaan eten en bij te praten.

Reacties maken me helemaal blij. Laat me dus gerust weten wat je van deze blogpost vindt.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.