Foto-update #111

Sinds ik deze foto-update door een drukkere blog-planning slechts tweewekelijks post, staat er hier doorgaans een heel aantal foto’s op jullie te wachten. Ook de voorbije twee weken heb ik weer wat foto’s voor jullie verzameld. Hopelijk vinden jullie het leuk om te zien wat ik naast lezen nog allemaal uitsteek.

Bosbessen en griekse yoghurt eten terwijl je tussen je snail mail een bosbessenkaartje ontdekt.

Mijn favoriete washi-tape en hoe je met een beetje washitape een envelop kan omtoveren in een pakje.

Met zo’n mooie zonsopkomst is het plots een pak leuker om op te staan.

Terwijl manlief een kersthuisje uitkoos keek ik eens rond als boekliefhebber. Naast deze lezende mama verkochten ze ook een boekenwinkeltje. Yep, een boekenwinkeltje.

Mijn boekenkasten kregen extra planken als kerstcadeau

en het uitgekozen kersthuisje kreeg een plekje op de kast.

De kerstthee die ik van mijn Secret Santa kreeg werd ondertussen uitgetest én goedgekeurd.

Op oudejaarsavond kreeg ik mijn allereerste nieuwjaarsbrief én die vind ik nog steeds geweldig. Net als de leuke fotokader, de bewerkte foto’s van mijn metekindje als Hufflepuffer op Hogwarts én de bladwijzer met foto’s. Die laatste zal hier waarschijnlijk ook nog wel eens opduiken.

Wat doe je als je ziek bent? …. Juist ja, puzzelen!

En bij het ijssalon een ijsje gaan eten vermits dat de keelpijn toch héél even verzacht. Ik vind dan ook (nog steeds) dat ik er niet van mag bijkomen vermits het hier duidelijk om een pijnstiller gaat. Ik had trouwens nog nooit eerder frangipane-ijs geproefd maar vond het echt geslaagd.

Het ijssalon zelf trouwens ook want die hebben zo’n leuke fandom-versieringen. De vliegende sleutels boven de tafel vind ik zelf heel leuk al kon ik ze jammer genoeg niet scherp op foto krijgen. Dat is alvast één reden om nog eens te moeten terugkeren. 😉

Het eerste weekend van 2018 hadden we een gezellige lunch met mijn broers, schoonzussen en mijn lieve neefje én nichtje die ik dus niet kon knuffelen omdat ik ze niet ziek wilde maken.

Thee en honing tegen de keelpijn. Of het ook echt veel geholpen heeft weet ik niet maar het heeft alleszins wel gesmaakt.

Ik ging bij mijn tante op bezoek en kreeg een kerstboom-koekje dat om een foto vroeg.

Tja, deze kon ik niet laten liggen. Al geef ik grif toe dat ik hem echt wel voor dat één rolletje met pinguïns kocht. Eerlijk is eerlijk.

Doordat ik het jaar ziek begon moest mijn postbode er wat langer op wachten. Gelukkig kwam het er nadien toch nog van om haar een lading Nieuwjaarskoekjes te geven. Ik ben echt fan van dit koekjesrecept van Leila Lindholm. Met één lading basisdeeg maak ik binnen de kortste keren verschillende varianten.

In dit geval waren dat: koekjes met koekkruiden én een amandel, koekjes met marachino-kers, koekjes met witte chocolade en cranberries, koekjes met pindakaas en pure chocolade, koekjes met pralinépasta en krokante stukjes hazelnoot. Nu maar hopen dat ze ze lekker vindt.

Deze leuke kerstpost beleefde een heel avontuur vooraleer het zijn bestemming bereikte. Ken je zo van die verhalen van post die pas 30 jaar later aankomt? Ok, dit verhaal is misschien iets minder spectaculair maar ik ben toch benieuwd waar dit kaartje allemaal geweest is vermits het sinds eind november op weg is geweest vanuit Nederland naar België. Super leuk dat het hier toch nog aankwam. Dat was een heel fijne verrassing.

Een collega van mijn man ging naar Japan en nam dit mee. Ik heb geen flauw idee wat ik heb gegeten maar het was sowieso zoet genoeg én plakkerig.

Onverwachts bloemen krijgen blijft leuk. Al helemaal wanneer je je belabberd voelt. Nu maar hopen dat ik zelf ook snel wat opfleur. Die keel- en oorontsteking lijkt het immers goed vol te houden ondanks de antibiotica.

Deden jullie de afgelopen twee weken nog iets leuks?

15 gedachten over “Foto-update #111”

  1. Mooie weken heb je gehad! Ik ga je boekenplanken stelen denk ik haha. Mijn afgelopen twee weken waren dag na dag fantastisch leuk. En komende twee weken heb ik stage, dus spannend!

    1. Wat leuk dat je zo’n toffe periode hebt gehad. Zowel tijdens de kerstvakantie als de eerste week school van het nieuwe jaar. Ik ga alvast duimen dat je stage ook zo goed meevalt.

  2. Ofte: hoe kleine gelukjes een mens zo weer kunnen opvrolijken :-). Wat jammer dat je het jaar bent gestart met ziek zijn. Gelukkig zijn er dan boeken…en thee…en honing…en ijs…(haha dat van ‘Ik vind dan ook (nog steeds) dat ik er niet van mag bijkomen vermits het hier duidelijk om een pijnstiller gaat’). Ik wens jou alvast langs deze weg veel beterschap toe. Die koekjes zien er trouwens erg lekker uit. En ben zéér onder de indruk van jouw boekenkast. En mooi dat eerste huisje voor wat mogelijk een eigen kerstdorpje zal worden (?). Voor puzzelen heb ik dan weer géén geduld, des te meer voor zelf geknutselde dingetjes.Maar dat wist je ongetwijfeld al 😉

    1. Ja hoor, dat heb ik volop gemerkt bij je leuke snail mail pakketjes. Ik kan er zelf ook enorm van genieten maar als ik me echt ziek voel dan kan ik er niet de energie voor opbrengen en dan is puzzelen of iets op tv kijken gelukkig wel nog steeds een alternatief.

      1. Begrijp ik volkomen. Momenteel ontbreekt het me ook aan die energie. Dan wacht ik liever tot ik weer de fut heb om het dan meteen goed te doen. En het boeken lezen is voor mij nu ook een goede manier van ontspannen 😉

  3. Oeh, voor pinguin-washi zou ik ook zwichten! En sinds gisteren heb ik ook een Nessie-thee-ding (een groen exemplaar). Superleuk, al is het wel niet ideaal bij mijn boekige tas, omdat de bodem een beetje bol is, en Nessie dan om valt 🙂

    1. Oei, dat is inderdaad een beetje onhandig. Zo lijkt het de hele tijd of Nessie eerst al iets anders gedronken heeft en een beetje zat is. 🙂

    1. Het is dan ook een schatje. Ze stuurt me soms een sms-je om te zeggen dat ze iets voor me bijheeft en is zelfs een keer op het einde van haar toer terug rondgereden omdat ik eerder niet thuis was. Die koekjes had ze dus echt wel verdiend.

  4. Boe, mijn reactie werd opgegeten :’-( Poging #2
    Nogmaals mijn liefde voor je boekenkasten! Ik word er hebberig van.
    Duizend hartjes voor die nieuwjaarsbrief en ook een schitterende muurschildering van Totoro in het ijssallon!
    Japan is mijn grote droom. Ooit!
    En wat je gegeten hebt is Mochi, een cakeje gemaakt van rijst wat traditioneel op nieuwjaar wordt gegeten. Inderdaad heel plakkerig en zoet. Eerder snoep, dan wat wij kennen als gebak.

    1. Stoute WordPress! Gelukkig lukte het de tweede keer wel. Oh, dan had ik goed gegokt met het japanse hapje.
      Die naam zat in mijn hoofd maar ik was er niet zeker van. Mijn grote droom ligt iets minder ver én wordt
      gelukkig binnen enkele maanden werkelijkheid wanneer ik naar Londen ga met mijn nicht. Hopelijk geraak
      jij ook op je droombestemming.

Reacties maken me helemaal blij. Laat me dus gerust weten wat je van deze blogpost vindt.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.