Titel: Het beste bakplaatboek ooit
Auteur: John Gregory-Smith
Uitgeverij: Becht
Prijs: 24,99
Bladzijden: 232
Bron: recensieboek

Met Het beste bakplaatboek ooit zet je de allerlekkerste ovengerechten op tafel – of je nu veel of weinig tijd hebt. Denk aan een snelle zalm met groente en chimichurri voor na een drukke werkdag, romige chipottlekip met orzo als ultiem comfortfood of een hasselback-pompoen met gremolata van ingelegde citroen als je indruk wilt maken. Ook bijgerechten zoals loaded nacho’s van zoete aardappel mogen niet ontbreken.

Met 100 recepten om uit te kiezen heb je genoeg inspiratie voor iedere gelegenheid. Bereid alles op één bakplaat en schuif ‘m in de oven – dan doet die de rest. Makkelijker wordt het niet!

Mijn mening:

Kleine bekentenis … ik ken John Gregory-Smith van toeten nog blazen. Blijkbaar is ook hij één van de kookboek-auteurs die via sociale media door een uitgeverij werden opgepikt.

Ik was echter niet geïnteresseerd in dit boek omwille van wie het schreef. Nee, ik ben hier 100% voor de bakplaat-recepten want daar hou ik van. Eenvoudig te bereiden, weinig afwas nadien en terwijl je gerecht in de oven staat kan je nog wat klusjes doen. Of lezen. Heel veel redenen dus om wat vaker voor bakplaat-gerechten te kiezen.

Het boek is ingedeeld in zes hoofdstukken: Snelle bakplaten, Bakplaten met kip, Fancy bakplaten, Slowkookbakplaten, Bakplaten met rijst of pasta en Bijgerechten en dips.

Op zich is er niet echt iets aan te merken op dit boek. De recepten zijn duidelijk omschrijven, het boek heeft een overzichtelijke lay-out, er is een handige en overzichtelijke indeling en van elk recept is een grote foto terug te vinden. Je voelt me waarschijnlijk al aankomen … in mijn geval is er echter ook een maar.

Ook al schrijft de auteur in zijn inleiding “Ik probeer wel zo veel mogelijk vast te houden aan die lastige, maar handige regel dat recepten het liefst “supermarktvriendelijk” moeten zijn” toch waren enkele van de ingrediënten niet terug te vinden in onze supermarkt. Het is er nochtans eentje waar ze vrij veel kruiden voorhanden hebben maar baharat en pul biber waar er onvindbaar.

Op zich was dat geen ramp vermits ik sowieso veel ingrediënten moest laten vallen of vervangen vermits de auteur – net als vele van zijn collega’s – graag veel pepers, paprika, ui en pittige kruiden gebruikt. Bij sommige van zijn recepten bleef er niet veel over indien ik de te pikante zaken liet vallen dus die recepten heb ik niet getest.

Ik heb tot nu toe vooral bakplaat-gerechten gemaakt die er op neer kwamen dat ik zaken in stukken sneed, deze op een bakplaat legde en die plaat vervolgens een 25-30 minuten in de oven liet staan. In sommige gevallen voegde ik een bepaald ingrediënt pas tijdens het laatste kwartier toe maar ingewikkelder dan dat werd het niet.

In dit boek vind je echter ook heel wat recepten terug die meer tijd in beslag nemen. Enkele vragen zelfs meer dan vier uur in totaal en ook die zijn niet aan mij besteed. Losstaand van het feit dat het me niet aanspreekt om zolang met een maaltijd bezig te zijn heb ik ook geen zin om de oven zoveel energie te laten verbruiken wanneer ik ook voor een sneller gerecht kan kiezen.

Ik besloot uiteindelijk om vier verschillende recepten te proberen vooraleer ik dit boek zou recenseren. Dat werden de Romige stoofpot met harissa en worstjes, Fluweelzachte kipshoarma, Mediterrane kabeljauw met peterselie-parmezaancrumble en Krokante gnocchi met burrata en groene pesto. Oftewel eentje met vlees, vis, kip en een veggie bakplaat.

Van het eerste gerecht waren we allebei geen fan dus dat zal niet nogmaals gemaakt worden. De fluweelzachte kipshoarma en de mediterrane kabeljauw waren op zich ok maar volgens ons beide niet het beste ooit. De krokante gnocchi met burrata en groene pesto werd de favoriet van de vier en die zie ik me nog wel klaarmaken. Al bij al dus geen overtuigend succes vermits ik dat laatste maar van één van de vier recepten kan zeggen.

Het Beste Bakplaatboek Ooit deed me beseffen dat bakplaat-bereidingen veel meer mogelijkheden bieden dan ik voor mogelijk hield maar ook dat ik zelf vooral fan ben van de eenvoudige en niet te pikante varianten.