Titel: Gifts
Auteur: Laura Barnett
Uitgeverij: Weidenfeld & Nicolson
Bladzijden: 308p.
Bron: eigen collectie

Twelve people. Twelve gifts.
One Christmas to remember.

Maddy runs the bookshop on Market Square. She’s struggling to choose a gift for her old school friend Peter, who’s just moved back from London following a messy divorce.

Peter doesn’t have a clue what to get for his teenage daughter Chloe – he worries that he really doesn’t know her at all.

Chloe wants to buy something special for her grandmother Irene, her confidante and guiding light, who lives alone on the other side of town.

Irene doesn’t get out much these days, but she’d really like to find the right gift for Alina, who’s so much more than a carer, really.

And Alina, meanwhile, has her eye on something for …

Mijn mening:

De mooie cover van dit boek trok mijn aandacht terwijl ik tijdens een bezoekje aan Londen aan het rondstruinen was in een Waterstones – filiaal. Het bleek uiteindelijk minder hoekig te zijn dan de cover doet vermoeden. Gifts begint vanuit het perspectief van een uitbaatster van een boekenwinkel maar daar blijft het grotendeels bij.

We starten immers bij Maddy waarna het volgende verhaal wordt geschreven vanuit het perspectief van iemand die in haar hoofdstuk al vermeld werd. Van A naar B, van B naar C, … waardoor het ondanks de losse verhalen en het feit dat niet alle personages elkaar persoonlijk kennen toch aanvoelt als een geheel.

Gelukkig maar want ik ben doorgaans geen fan van kortverhalen en vreesde na het tweede hoofdstuk even dat het telkens iemand anders volgen het verhaal voor me zou verpesten maar dat was dus gelukkig niet het geval. Het boek wist me zelfs aangenaam te verrassen en was dan ook een fijne afsluiter van een rustig leesjaar.

Het deed me een beetje denken aan 12 days of Christmas vermits elk hoofdstuk over een al dan niet tastbaar geschenk voor een specifiek personage gaat. Met elk personages is het telkens even binnenkijken in de levens van en meeluisteren naar de gedachten van de verschillende personages.

Dat het enerzijds losse verhalen zijn die onderling toch geconnecteerd zijn gaf me af en toe ook het gevoel dat ik een Love Actually – achtig verhaal aan het lezen was. Tedere, hartverwarmende maar vooral ook realistische verhalen vermits er amper rozengeur en maneschijn terug te vinden is in dit boek maar wel eerlijke verhalen die ervoor zorgen dat je met de personages meeleeft.